Express Kaszubski - O tym się mówi

"Góra" śmieci w Gaju Świętopełkia

2012-03-20T06:52:22+01:00

Napisał do nas jeden z mieszkańców Kartuz, zaniepokojony górą śmieci w kartuskim Gaju Świętopełka – Na drodze do Wyspy Łabędziej w Kartuzach, w gaju, leży góra śmieci. Odpady znajdują się zaraz za posesją, która stoi przy ulicy Bohaterów Westerplatte. Czy mieszkańcy tego domu zanieczyszczają środowisko? – pyta nasz czytelnik.

Napisał do nas zaniepokojony mieszkaniec Kartuz, który w weekend wybrał się z rodziną na spacer do Gaju Świętopełka w Kartuzach.

fot. nadesłane

U góry, tuż za jednym z domów, który stoi przy ulicy Bohaterów Westerplatte, zauważył górę śmieci. Wiatr zwiewa odpady do jeziora i na ścieżkę.

fot. nadesłane

- Proszę o interwencję w tej sprawie. Czy to mieszkańcy tego domu wyrzucają odpady za płot? – pyta nasz czytelnik.

fot. nadesłane

Ze ścieżki w Gaju Świętopełka nie widać składowiska. Znajduje się ono nieco wyżej, zaraz za jednym z domów z ulicy Bohaterów Westerplatte, w miejscu prawie niedostępnym, bo stromo położonym.

fot. nadesłane

- Niech ktoś to sprawdzi. Kto zanieczyszcza nasze miasto i to w takim miejscu? – pyta mieszkaniec Kartuz, zaniepokojony sytuacją.

nadesłane

Prawnik radzi. Działka lub pieniądze dla dzieci - co z formalnościami?

2012-02-25T16:15:01+01:00

Na co należy zwrócić uwagę chcąc przekazać dzieciom w darowiźnie np. działkę budowlaną lub pieniądze ze sprzedaży nieruchomości. Jakie kwoty pieniędzy można przekazać bez potrzeby zgłaszania tego faktu do urzędu skarbowego? – odpowiada adwokat Tomasz Zienowicz.

Istotne znaczenie ma przepis art. 890. § 1 kodeksu cywilnego zgodnie, z którym oświadczenie darczyńcy winno zostać złożone w formie aktu notarialnego. Natomiast umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie (darowizna) zostało spełnione. Należy jednak pamiętać, iż mimo brzmienia w/w przepisu pewne umowy darowizny ze względu na jej przedmiot wymagają zachowania szczególnej formy dla oświadczeń obu stron (np. darowizna nieruchomości zawsze wymaga formy aktu notarialnego).

Rodzice chcący darować nieruchomość (np. w postaci działki budowlanej) winni zadać sobie pytanie w jakim celu to robią. Jeżeli bowiem przekazują nieruchomość należącą do ich dorobku życiowego na rzecz dzieci ustalając z nimi przy tym, iż nieruchomość tam ma zostać przez nie spożytkowana na ich własne cele mieszkaniowe – dobrze jest zawrzeć ten cel w umowie, co w przyszłości ułatwi rodzicom ewentualne odwołanie tej darowizny w sytuacji gdy dzieci okażą rażącą niewdzięczność w stosunku do darczyńców i np. wbrew ich woli będą usiłowali uzyskać dochód ze sprzedaży nieruchomości osobie trzeciej.

Zgodnie z przepisem art. 893 kodeksu cywilnego – darczyńca może włożyć na obdarowanego obowiązek oznaczonego działania lub zaniechania, nie czyniąc nikogo wierzycielem (polecenie). Oznacza to, iż w umowie darowizny można zastrzec obciążenie obdarowanego obowiązkiem spełnienia określonego świadczenia – „darowizna obciążliwa”. Świadczenie to może został zastrzeżone nie tylko na rzecz darczyńcy ale również na rzecz osoby trzeciej.

Zgodnie z literaturą przedmiotu rady, zalecenia, ostrzeżenia oraz życzenia zawarte umowie darowizny nie mają charakteru polecenia. Oznacza to iż niezbędne jest oznaczenie w wprost (wyraźnie) w umowie, iż jest to darowizna z poleceniem, a w celu ewentualnego unieważnienia umowy – w sytuacji, gdy polecenie nie zostanie spełnione – warto w treści umowy zaznaczyć również, że bez obciążenia darowizny poleceniem umowa nie zostałaby zawarta.

Nadto darczyńca, który wykonał swoje zobowiązanie wynikające z umowy, może żądać wykonania przez obdarowanego polecenia z jednym wyjątkiem – jeżeli nie ma ono wyłącznie na celu korzyść obdarowanego (art. 894 § 1 kodeksu cywilnego). Co więcej w razie śmierci darczyńcy, wspomnianego wykonania mogą żądać spadkobiercy darczyńcy. Należy wskazać wyjątek od możliwości żądania wykonania polecenia tj. obdarowany może odmówić wypełnienia polecenia, jeżeli jest to usprawiedliwione wskutek istotnej zmiany stosunków (art. 895 kodeksu cywilnego). Nadto obdarowany może zwolnić się od wykonania polecenia poprzez wydanie (zwrot) przedmiotu darowizny w naturze w takim stanie, w jakim przedmiot ten się znajduje.

Nie sposób pominąć możliwości zagwarantowanej w przepisie art. 898. § 1 kodeksu cywilnego zgodnie, z którym darczyńca ma prawo odwołać darowiznę (nawet już wykonaną) w sytuacji gdy obdarowany dopuścił się względem niego rażącej niewdzięczności. Oznacza to, iż w sytuacji gdy obdarowane dzieci dopuszczą się złego traktowania rodziców – np. upokarzania zarówno psychicznego jak i fizycznego, popełnił przeciwko nim przestępstwo, nie utrzymuje kontaktu mimo bliskiego pokrewieństwa i szereg innych okoliczności wskazujących na niewdzięczność obdarowanych – darczyńcy mogą darowiznę odwołać przez oświadczenie na piśmie złożone obdarowanemu.

Przy darowiźnie na rzecz osoby pozostającej w związku małżeńskim – w którym obowiązuje ustawowy ustrój majątkowy – darczyńcy (np. rodzice) powinni ustalić i zaznaczyć czy darowizny tej dokonują na rzecz małżonków do ich majątku wspólnego (a obdarowani do tego majątku do przyjmują) czy też darowizny dokonują na rzecz własnego dziecka do jego majątku osobistego w związku z czym przedmiot darowizny nie będzie wchodził w skład majątku wspólnego małżonków.

Istotne znaczenia ma równie kwestia podatkowa darowizny. Zgodnie z ustawą o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku (art. 4 ust. 1 pkt. 5) nabycie w drodze darowizny pieniędzy lub innych rzeczy przez osobę zaliczoną do I grupy podatkowej w wysokości nieprzekraczającej 9.637 zł od jednego darczyńcy, a od wielu darczyńców łącznie nie więcej niż 19.274 zł w okresie 5 lat od daty pierwszej darowizny. Zwolnienie to jednak obowiązuje jeżeli pieniądze te lub rzeczy obdarowany przeznaczy w okresie 12 miesięcy od dnia ich otrzymania na wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni, budowę domu jednorodzinnego, nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo spłatę zabezpieczonego hipoteką kredytu mieszkaniowego wraz z odsetkami. Wskazać przy tym należy, iż do I grupy podatkowej zaliczamy: małżonka, zstępnych (dzieci, wnuki itd.), wstępnych (rodziców, dziadków itd.), pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

Nadto zwalnia się od podatku (art. 4a ust. 1) nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą oni (obdarowani) nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie przepisów ustawy (w omawianej sytuacji tj. przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń; przy nabyciu z polecenia darczyńcy – z chwilą wykonania polecenia), oraz udokumentują – w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę 9.637 zł (dla I grupy podatkowej) – ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek bankowy nabywcy albo jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym. W sytuacji braku spełnienia powyższych dwóch warunków, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Wskazuję również, iż obowiązek zgłoszenia do naczelnika właściwego Urzędu Skarbowego nie obejmuje przypadków, gdy wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty 9.637 zł (dla I grupy podatkowej) lub gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Na pytania odpowiada:

Kancelaria Adwokacka
Tomasz Zienowicz
www.zienowicz.com

Czekamy na Wasze sugestie dotyczące problemów, które warto by poruszyć. Pytania do adwokata należy kierować na adres:

redakcja AT expresskaszubski.pl
z dopiskiem „porady”

Zobacz także:

Samochód sprzedany, co z drugą ratą ubezpieczenia?

nadesłane

Prawnik radzi. Samochód sprzedany, co z drugą ratą ubezpieczenia?

2012-02-15T23:31:44+01:00

Jeżeli szukacie odpowiedzi na pytania natury prawnej, dręczy was problem związany z interpretacją przepisów – przyślijcie pytanie do naszej redakcji. W ramach nowego cyklu na Wasze pytania będzie odpowiadał adwokat Tomasz Zienowicz. Najciekawsze zagadnienia opublikujemy. Dziś: czy drugą ratę ubezpieczenia OC powinien zapłacić sprzedawca, czy nabywca samochodu.

Jakiś czas temu sprzedałem swój samochód, ale otrzymałem wezwanie do zapłaty drugiej raty ubezpieczenia OC. Zdziwiłem się, bo auto nie należy już do mnie, o czym powiadomiłem ubezpieczyciela. Czy sprzedając samochód przy ubezpieczeniu OC opłacanym w dwóch ratach, jako sprzedawca zobowiązany jestem do opłacenia całości ubezpieczenia nawet w momencie zbycia samochodu, czy też obowiązek opłacenia drugiej raty przechodzi na nabywcę auta? – pyta pan Kazimierz.

Adwokat Tomasz Zienowicz:

W omawianej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Zgodnie z nią (art. 26) co do zasady umowę ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych zawiera się na okres 12 miesięcy (występują wyjątki od tej reguły wymienione w art. 27 w/w ustawy).

W sytuacji zbycia pojazdu, którego posiadacz zawarł umowę ubezpieczenia OC, na nabywcę pojazdu przechodzą prawa i obowiązki zbywcy wynikające z tej umowy. Umowa ubezpieczenia ulega rozwiązaniu z upływem okresu, na który została zawarta (tj. po 12 miesiącach od daty ubezpieczenia pojazdu), chyba że nabywca wypowie ją przed upływem 30 dni od dnia nabycia pojazdu.

fot.nadesłane

Jest to niezwykle istotne ażeby terminu tego dochować w sytuacji, gdy nowy właściciel nie chce żeby samochód było ubezpieczony w danym zakładzie ubezpieczeń i zamierza zawrzeć umowę ubezpieczenia OC w innym zakładzie ubezpieczeń.

W przypadku wypowiedzenia umowy, rozwiązuje się ona z upływem 30 dni następujących po dniu nabycia pojazdu mechanicznego. Nadto w razie niewypowiedzenia przez nabywcę pojazdu umowy ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych w w/w terminie, zakład ubezpieczeń może dokonać ponownej kalkulacji należnej składki z tytułu udzielanej ochrony ubezpieczeniowej, poczynając od dnia zbycia pojazdu, z uwzględnieniem zniżek przysługujących nabywcy oraz zwyżek go obciążających, w ramach obowiązującej taryfy składek. W przypadku gdy nabywca pojazdu złoży wniosek o dokonanie ponownej kalkulacji należnej składki, zakład ubezpieczeń jest obowiązany do jej dokonania.

Nadto zbywca samochodu jest obowiązany do przekazania nabywcy dokumentów potwierdzających zawarcie umowy ubezpieczenia OC oraz do powiadomienia zakładu ubezpieczeń, w terminie 30 dni od dnia zbycia pojazdu mechanicznego, o fakcie zbycia tego pojazdu i o danych osobowych nabywcy.

Wskazuję, iż zbywca pojazdu mechanicznego ponosi wraz z nabywcą odpowiedzialność solidarną wobec zakładu ubezpieczeń za zapłatę składki ubezpieczeniowej należnej zakładowi ubezpieczeń za okres do dnia powiadomienia zakładu ubezpieczeń o okolicznościach zbycia pojazdu.

Oznacza to, iż zakład ubezpieczeń ma prawo dochodzić zapłaty reszty składki ubezpieczeniowej (tj. za okres od dnia powiadomienia o sprzedaży) zarówno od sprzedającego jak i od kupującego. W celu ułatwienia sytuacji najbezpieczniej zatem będzie zawarcie w umowie sprzedaży pojazdu, informacji dotyczących obowiązku opłacenia ewentualnej pozostałej kwoty na składkę ubezpieczeniową tj. kogo będzie ona obciążać, a najkorzystniejszym wyjściem będzie wypowiedzenie przez nabywcę w ciągu 30 dni umowy ubezpieczenia z zakładem ubezpieczeń, z którym sprzedający zawarł umowę OC i ubezpieczenie pojazdu w dogodnym dla siebie zakładzie ubezpieczeń.

Na pytania odpowiada:

Kancelaria Adwokacka
Tomasz Zienowicz
www.zienowicz.com

Pytania do adwokata należy kierować na adres:
redakcja AT expresskaszubski.pl
z dopiskiem „porady”

redakcja

I Harcerski Rajd Kaszubski „REMUS”

2010-10-15T15:25:27+02:00

Październik był aktywnym miesiącem dla stu dziesięciu harcerzy i członków szkolnych kół turystycznych, którzy wędrowali na sześciu trasach. Obejmowały one miejscowości: Somonino, Goręczyno, Koszowatka, Wieżyca, Szymbark, Sikorzyno, Gołubie, Pierszczewo, Ostrzyce, Brodnice Dolną i Górną, Maks, Stare i Nowe Czaple, Chmielno, Przewóz, Uniradze.

Celem rajdu było między innymi upowszechnianie tradycji dziedzictwa narodowego i regionalnego, integracja z drużynami „Nieprzetartego Szlaku”, promowanie zdrowego trybu życia, obcowanie z przyrodą
i przestrzeganie zasad ekologii: „ElektroEko – w trosce o środowisko”.

Uczestnicy Harcerskiego Rajdu Kaszubskiego Remus. fot. nadesłane

4 TDH wanoga podczas zdawania raportu z trasy. fot. nadesłane

W czasie wędrówki drużyny przygotowały mapę trasy, którą przebyły, opisały zabytki, pomniki przyrody i spisały legendy dotyczące poszczególnych miejscowości. Młodzież wzięła udział w apelu poległych przy Pomniku Partyzantów Kaszubskich na Złotej Górze. Zakończenie rajdu nastąpiło nad Jeziorem Zamkowisko w stanicy Hufca ZHP Kartuzy w Pierszczewie.

1 DH i 1 GZ oraz wanożniki na apelu. fot. nadesłane

Następnie razem z drużynami hufca przybyłymi na V Złaz Drużyn Hufca ZHP Kartuzy, uczestnicy wzięli udział w biegu harcerskim zorganizowanym z okazji 100 – lecia ZHP. Imprezą towarzyszącą złazu były V Powiatowe Harcerskie Zawody Strzeleckie. Wyniki przedstawiają się następująco:
I miejsce – 4 TDH „WANOGA”, Gimnazjum Publiczne w Somoinie,
II miejsce – SKTK „WANOŻNIKI” z SP w Chmielnie,
III miejsce – 10 SDH „TAJFUNY” z Gimnazjum Publicznego w Sierakowicach.
Indywidualnie najlepszy wynik uzyskał Karol Kreft z 4 TDH „WANOGA” z Somonina.

Zuchy z 2 GZ podczas prezentacji wykonania zadań rajdowych. fot. nadesłane

Uczestnicy otrzymali pamiątkowe znaczki, drużyny dyplomy i materiały promujące Kaszuby. Dokonaniom młodzieży przyglądali się także goście: starosta kartuski oraz komendant chorągwi ZHP im. Bohaterów Ziemi Gdańskiej – hm. Bogdan Mierzejewski.

Rajd nie mógłby się odbyć bez wsparcia władz i sponsorów, za co organizatorzy składają serdeczne podziękowania.

CZUWAJ!

(info.: Komendant Rajdu, Komendant Hufca ZHP Kartuzy, phm. Kinga Kostecka)

nadesłane

Lech Wałęsa odpoczywa na Kaszubach?

2009-08-05T10:24:38+02:00

Jak piękna pogoda, to na Kaszuby – taką opcję wybiera pewnie sporo osób z pobliskich miast. Czyżby Lech Wałęsa myślał podobnie? Coś w tym jest, skoro o dziewiątej rano, były prezydent robił zakupy w sklepie w Ostrzycach. Zdjęcie z ekspedientkami umieścił na swoim blogu.

- Pan prezydent Lech Wałęsa robił u nas zakupy i zapytał ekspedientki, czy chcą mieć z nim zdjęcie – relacjonują pracownicy firmy Mestwin, której sklep znajduje się w Ostrzycach.

Zdjęcie z porannej wizyty w Ostrzycach Lech Wałęsa umieścił na swoim blogu lechwalesa.blip.pl

Teresa Liegmann i Wioletta Gruchała dziś miały w sklepie niecodziennego klienta. źródło. lechwalesa.blip.pl

Ania Frankowska

Trzynastego w piątek... Czy Kaszubi są przesądni?

2009-02-13T12:14:41+01:00

Kiedyś Kaszubi przywiązywali nowo narodzonym dzieciom i młodym zwierzętom w gospodarstwie czerwone kokardy. Ten symbol miał je chronić przed złym urokiem. W noc świętojańską gospodynie zamykały okiennice, żeby przelatujące na sabat czarownice, nie zajrzały im w okna. Ile zostało z tych wierzeń? Czy nadal jesteśmy przesądni?

Nikt już nie pamięta, kto ogłosił liczbę „13” pechową, a kiedy trzynasty dzień miesiąca wypadł w piątek, kto powiedział: „gorzej być już nie może”. Ale przed tym, co złe, lepiej się strzec, więc na wszelki wypadek drabinę ominiemy długim łukiem, a czarne koty pogonimy kijem, by nie śmiały nam przebiec drogi.

Przesądy to element każdej kultury. Na Kaszubach wróżby odgrywały ogromną rolę przy okazji np. wesela. Deszcz w dzień ślubu przynosił szczęście i bogactwo. W publikacji J. Tredera Kaszubi. Wierzenia i twórczość. Ze Słownika Sychty, Gdańsk 2000 czytamy: „Kąsk deszczu mòże napadac brutce we wińc, razã z deszczã srebro, złoto padô” (Trochę deszczu może napadać pannie młodej we wianek, razem z deszczem srebro, złoto pada).

W kulturę Kaszubów wdarły się z czasem wierzenia z kultury polskiej i światowej. Stąd nasz lęk przed przebiegającym przez drogę czarnym kotem i radość na widok kominiarza. A także ta feralna data trzynastego w piątek. Ale do tych przesądów, podobnie jak i do innych, warto podejść z dystansem. Takiego zdania jest Franciszek Kwidziński, kierownik Regionalnego Zespołu Pieśni i Tańca „Kaszuby” z Kartuz:

- Oczywiście, że Kaszubi mają swoje przesądy, ale ja w nie nie wierzę – mówi, – bo ze wszystkim jest tak, jak z trzynastym w piątek. Po prostu jeśli tego dnia stanie się nieszczęście, to spycha się je właśnie na tę datę. A to przecież tylko przypadek. Naprawdę to dzień, jak każdy inny.

A Wy, drodzy Czytelnicy, co sądzicie na ten temat? Zapraszam do dyskusji :-)

Ania Frankowska

Poskarżyli się na działalność proboszcza z Niestępowa

2008-09-04T18:36:17+02:00

Rada Sołecka Sulmina napisała list do metropolity gdańskiego, w którym skarży się na działalność proboszcza parafii w Niestępowie. Zdaniem autorów listu, ksiądz doprowadził do skłócenia i podziałów wśród mieszkańców wsi. Proboszcz z Niestępowa nie chce komentować sprawy.

“(…) nie możemy pogodzić się z polityką ks. Alojzego Weltrowskiego, który zamiast ekumeniki i działania zmierzającego do skupienia społeczności wokół Kościoła, prowadzi politykę intryg i „napuszczania” na siebie mieszkańców wsi Sulmin oraz dezawuowania Rady Sołeckiej, co zaowocowało skłóceniem i podziałem mieszkańców naszej wsi" – to fragment listu, który Rada Sołecka Sulmina przesłała do arcybiskupa metropolity gdańskiego Sławoja Leszka Głódzia.

List do arcybiskupa

Skarga została wysłana w połowie sierpnia.

- Jeszcze nie mamy odpowiedzi z archidiecezji, ale czekamy – mówi Ewa Bałon, sołtys Sulmina.

Pytana o motyw do napisania listu przyznaje, że sprawa dotyczy działalności członków rady sołeckiej w Caritas, która trwała do września ubiegłego roku. Później, na wniosek proboszcza parafii w Niestępowie, organizacja rozwiązała umowę z tymi osobami, a koło zaczęło działać przy kościele.

Kilka tygodni temu pojawiły się informacje, jakoby sołtys Sulmina dopuściła się nieprawidłowości przy współpracy z Caritas. Ewa Bałon stwierdziła, że ktoś chce podkopać jej autorytet.

Awantura wokół Caritas

- Wcale bym się nie zdziwiła, gdyby i ksiądz miał swój udział w tym całym zamieszaniu – mówi Ewa Bałon. – Przecież poprzednio to także on wywołał awanturę z Caritasem. Zabronił nam prowadzenia działalności charytatywnej, bo według mnie niewygodnym było dla niego, że w Sulminie coś się w tej dziedzinie dzieje, a przy parafii nie. Sprawił, że Caritas rozwiązał z nami umowę i przejął całą działalność. Boli nas to, bo poświęcaliśmy się dla sprawy.

Pismo Rady Sołeckiej Sulmina – kliknij aby powiększyć.

Dlaczego dopiero teraz rada sołecka zdecydowała się napisać list do arcybiskupa?

Donos przelał czarę goryczy

- Myśleliśmy o tym już dawno, ale nie chcieliśmy robić nic pod wpływem emocji – tłumaczy Ewa Bałon. – Doszliśmy jednak do wniosku, że nadszedł czas, by coś z tą sprawą zrobić, tym bardziej, że ktoś wywołał temat donosem na temat jakichś domniemanych nieprawidłowości. Nie chodzi nam tylko o to, jak my zostaliśmy potraktowani, ale o całokształt tego co dzieje się w parafii, bo nie widzę by ksiądz zrobił dla niej cokolwiek.

Ksiądz Alojzy Weltrowski, proboszcz parafii w Niestępowie nie chciał komentować listu z Sulmina.

- Nie ma żadnych informacji w tym względzie. Do widzenia! – powiedział odkładając słuchawkę telefonu.

Do sprawy wrócimy.

fot.str.gł: źródło:www.niestepowo.pl – www.diecezja.gda.pl

Wojciech Drewka

Dzikie składowisko w środku miasta!

2008-08-30T23:53:46+02:00

W centrum Kartuz powstaje dzikie wysypisko śmieci. I to nad jeziorem, przy bardzo uczęszczanej ulicy. Czy nikt nie widzi problemu? – pyta nasz Czytelnik.

“Oto więc mamy wysypisko w samym centrum Kartuz. Już niejeden z przyjezdnych miał wątpliwą przyjemność doświadczyć zapachów i widoku, który rozpościera się przy ul. Jeziornej, na parkingu przy stacji paliw.

Tego mini wysypiska nie da się nie zauważyć. fot.nadesłane

Straż miejska, czy pracownicy Urzędu Gminy jakby nie dostrzegają problemu, a tymczasem w miejscu, które uchodzi za ciekawe ze względu na urokliwe zachody słońca nad jeziorem, powstaje wysypisko śmieci.

fot.nadesłane

Jest to rzekomo światełko w tunelu dążenia do segregacji odpadów, tymczasem wielu mieszkańców Kartuz i okolic urządziło sobie w tym miejscu składowisko zwykłych śmieci produkowanych przez gospodarstwa domowe.

Z ekologią moim skromnym zdaniem (a także wielu moich znajomych) nie ma to nic wspólnego. Przy kontenerach panuje fetor, a dodatkowo wystarczy kilka podmuchów wiatru, by to składowisko znalazło się na szerokości ulicy Jeziornej, powodując zagrożenie w ruchu drogowym.

Kim są właściciele tych worków? fot.nadesłane

Czy jest to odpowiednie miejsce na składowanie odpadów w miejscowości, która pragnie przyciągać rzesze turystów? Nie jestem pewien…"
(nazw.aut.do wiad. red.)

Takiej treści list wraz ze zdjęciami otrzymaliśmy od naszego Czytelnika. O sprawie śmieci składowanych przy pojemnikach do segregacji odpadów już pisaliśmy. Komendant kartuskiej Straży Miejskiej zapowiadał bezwzględną walkę z zaśmiecaczami.

fot.nadesłane

Problem jednak narasta i jak widać na zdjęciach, właścicieli tych śmieci zapowiedzi komendanta nie wzruszyły. Dlatego do sprawy wrócimy.

(W.D.)

nadesłane

Pielęgniarka, która nie przyjęła Dawidka na SOR wróci do pracy

2008-08-29T12:54:20+02:00

Pielęgniarka oddziałowa kartuskiego szpitala, która odmówiła przyjęcia na oddział półrocznego Dawidka z Kolonii, co przyczyniło się do śmierci dziecka, wróci do pracy – informuje Polska Dziennik Bałtycki.

Likwidator szpitala, Karol Góralski poinformował w rozmowie z dziennikiem, że przyjmie pielęgniarkę do pracy, ale już na innym stanowisku. Jak powiedział Góralski, kobieta ma pracować w szpitalu przynajmniej do czasu zakończenia postępowania sądowego w związku ze śmiercią półrocznego Dawidka.

Pielęgniarka oddziałowa została zawieszona w obowiązkach po tym, jak na początku marca odmówiła przyjęcia półrocznego chłopczyka na Szpitalny Oddział Ratunkowy. Dziecko zmarło. Biegli orzekli, że pomiędzy nieudzieleniem pomocy Dawidkowi, a przyczyną jego śmierci jest bezpośredni związek.

W lipcu kartuska prokuratura zaostrzyła zarzuty stawiane pielęgniarce oraz lekarce z przychodni w Kartuzach, która pierwsza oceniała stan zdrowia dziecka. Obie kobiety usłyszały zarzut nieudzielenia pomocy dziecku.

Wojciech Drewka

Sołtys Sulmina sięga po dokumenty

2008-08-19T23:49:55+02:00

- Chcę uciąć wszelkie spekulacje na temat mojej działalności w Caritas, dlatego postanowiłam zaprezentować dokumenty – mówi Ewa Bałon, sołtys Sulmina, na którą padło podejrzenie o oszustwa przy rozdysponowywaniu darów z Caritas. Sołtys przesłała nam dowody wpłat na poczet kosztów przechowywania żywności w magazynie. Na ten cel, jak mówi, zbierała datki do puszek.

Ewa Bałon, sołtys Sulmina. fot.W.Drewka

Tygodnik „Głos Kaszub”, który dwa tygodnie temu napisał o sprawie i mianem oszusta określił sołtysa, którym interesuje się kartuska policja, w najnowszym wydaniu gazety wycofuje się z tak ostrych sformułowań i oddaje głos bohaterce domniemanej „afery”.

Sołtys Sulmina, Ewa Bałon, której właśnie dotyczy policyjne postępowanie w sprawie domniemanych nieprawidłowości w związku z rozprowadzaniem darów z Caritas Archidiecezji Gdańskiej, zdecydowanie odpiera wszelkie zarzuty. Pisaliśmy o tym w ubiegłym tygodniu.

Jej zdaniem, ktoś celowo próbuje zniszczyć jej dobre imię.

– Jeśli będę musiała udowadniać, że nie było żadnych nieprawidłowości, to proszę bardzo, nie mam nic do ukrycia. Mam czyste sumienie. – powiedziała w rozmowie z nami tydzień temu. – Domyślam się jednak, że osoba, która napisała na mnie donos nie bardzo orientowała się w sprawie mojej współpracy z Caritas. Domyślam się nawet komu może zależeć na zniszczeniu mojego dobrego imienia i podkopaniu autorytetu.

W wywiadzie dla „Głosu Kaszub” Ewa Bałon stwierdziła, że ktoś mógł wprowadzić policjantów w błąd.

- „Robiliśmy wszystko zgodnie z zaleceniami Caritasu i za przyzwoleniem oraz wiedzą mieszkańców” – stwierdziła.

Dziś Ewa Bałon przesłała nam dowody wpłaty z 2006 i 2007 roku z tytułu uiszczanej przez nią opłaty magazynowej.

Dowód uiszczenia opłaty magazynowej z 2006 roku. (nadesłane/E.Bałon)

- Wciąż są jakieś wątpliwości, jakieś niedopowiedzenia, dlatego chcę, żeby ludzie zobaczyli, że taka opłata istniała i że są na to jasne dowody – mówi Ewa Bałon.

Jak podkreśla sołtys Sulmina, Caritas pobierał od osób zajmujących się dystrybucją darów opłatę na pokrycie kosztów ich magazynowania. Początkowo było to kilka złotych, ale z czasem, jak relacjonuje Ewa Bałon, opłata ta zaczęła wzrastać.

A to już przykładowy dokument z 2007 roku. (nadesłane/E.Bałon)

- Poinformowałam o tym na jednym ze spotkań sołeckich i ludzie zgodzili się, żebyśmy po prostu do puszki zbierali dobrowolne datki na opłaty magazynowe – powiedziała nam Ewa Bałon. – Kładłam więc kwitek z zapisaną potrzebną kwotą i na niego puszkę. Kto chciał to dawał. Jedni wrzucali coś do puszki, inni nie. Ale nie było tak, że jeśli ktoś nie wrzucił nic, to nie otrzymał darów. Jeśli uzbierała się potrzebna kwota, to było dobrze, ale kiedy brakowało, dokładaliśmy z własnych kieszeni.

Tego rodzaju dowodów wpłaty otrzymaliśmy więcej… (nadesłane/E.Bałon)

To prawdopodobnie ta kwestia jest przedmiotem postępowania prowadzonego przez kartuską policję. „Głosowi Kaszub” udało się jednak ustalić w Caritas, że „puszki i datki przy odbieraniu darów są codziennością” a chętni mogą w ten sposób wspierać działalność statutową organizacji.

Do sprawy wrócimy.

Wojciech Drewka

Sołtys Sulmina: Ktoś chce zniszczyć moje dobre imię

2008-08-11T16:50:43+02:00

Ewa Bałon, sołtys Sulmina i radna gminy Żukowo, zaprzecza, by doszło do jakichkolwiek nieprawidłowości podczas jej współpracy z Caritas. – Ktoś po prostu próbuje mnie zniszczyć donosami, ale ja mam czyste sumienie i mam konkretne dokumenty z mojej współpracy z organizacją – mówi Ewa Bałon.

Jeden z kartuskich tygodników napisał ostatnio, że przedmiotem zainteresowania kartuskiej policji jest działalność sołtys Sulmina, która miała się dopuścić rzekomo oszustwa przy rozdzielaniu pomocy z Caritas Archidiecezji Gdańskiej.

Sołtys: policji u mnie nie było

Jarosława Krefta, rzecznik kartuskiej policji potwierdza, że postępowanie w takiej sprawie jest prowadzone. Rzecz w tym, że Ewa Bałon, sołtys Sulmina o niczym nie wie.

Ewa Bałon, sołtys Sulmina. fot.W.Drewka

- Z gazety i od dziennikarzy się dowiedziałam, że jest jakaś sprawa, ale byłam przekonana, że nie mnie dotyczy, bo nie podano żadnych szczegółów, a do mnie nikt z policji do tej pory się nie zwracał, więc nawet nie wiem za bardzo, do czego mam się ustosunkowywać – mówi Ewa Bałon.

Co sprawdza policja?

- Postępowanie dotyczy niekorzystnego rozporządzania cudzym mieniem oraz pobierania opłat w wysokości 5 zł za dary od rodziny – mówi Jarosława Krefta. – Pani sołtys według własnego uznania decydowała jakie dary Caritasu przydzieli konkretnej rodzinie. W tym przypadku wchodzi w grę zarzut oszustwa zagrożony karą pozbawienia wolności do 8 lat.

Śmiać się, czy płakać?

Ewa Bałon pytana o tę sprawę, sięga po teczkę z dokumentami.

- To są wszystkie kwity, które zbierałam podczas współpracy z Caritas – mówi. – W umowie z organizacją jest wyraźnie napisane, że to przedstawiciel Caritas, a ja nim byłam, rozporządza darami i decyduje, komu je przyznać. Są pewne wytyczne, które wskazują, że dary można przyznać ze względu na złą sytuację materialną, chorobę, czy zdarzenia losowe. Nigdy nie zdarzyło się, by ktokolwiek dostał dary dopiero po uiszczeniu opłaty.

Sołtys Sulmina nie kryje zaskoczenia i rozgoryczenia w związku z zarzutami do jej pracy społecznej.

- Ja własnym samochodem i za własne pieniądze rozwoziłam te dary, za darmo pomagali też członkowie naszej rady sołeckiej, z własnej kieszeni pokrywali koszty związane z rozładunkiem towarów – mówi Ewa Bałon. – Zarzuty, jakobyśmy uzależniali przekazanie darów od wniesienia opłaty są niedorzeczne. Tak samo jak to co napisano w tej gazecie, że rzekomo rozdawałam dary za głosy wyborcze. Już nie wiem czy śmiać się, czy płakać.

Ewa Bałon wyjaśnia, że osoby, które otrzymywały pomoc miały możliwość wrzucenia dobrowolnego datku na pokrycie kosztów związanych z magazynowaniem towarów.

Co łaska do puszki

- Zaczęto od nas pobierać opłaty magazynowe i kiedy były to kwoty rzędu 30, 40 złotych, byliśmy w stanie sami to zapłacić, ale kiedy było to już 100 złotych, to zaczynało być już trudniej – mówi Ewa Bałon. – Poinformowałam o tym na jednym ze spotkań sołeckich i ludzie zgodzili się, żebyśmy po prostu do puszki zbierali dobrowolne datki na opłaty magazynowe. Mam na to dokument. Kładłam więc kwitek z zapisaną potrzebną kwotą i na niego puszkę. Kto chciał to dawał. Jedni wrzucali coś do puszki, inni nie. Ale nie było tak, że jeśli ktoś nie wrzucił nic, to nie otrzymał darów. Jeśli uzbierała się potrzebna kwota, to było dobrze, ale kiedy brakowało, dokładaliśmy z własnych kieszeni, ale było już lżej.

Sołtys Sulmina podkreśla, że nie współpracuje już z Caritas od jesieni ubiegłego roku. Nie kryje, że powodem zerwania współpracy było nieporozumienie z księdzem z Niestępowa.

Caritas: Nie było nieprawidłowości

- Nie układało się między mną, a księdzem i chociaż działaliśmy niezależnie od parafii, w pewnym momencie zdecydował on o wyznaczeniu nowej osoby odpowiedzialnej za rozprowadzanie żywności z Caritas – opowiada Ewa Bałon. – Cóż, było nam trochę przykro, bo poświęciliśmy dla tej działalności bardzo wiele. Użyczaliśmy swoich samochodów, nikt też nie liczył swojego prywatnego czasu, bo wiedzieliśmy, że chcemy pomagać i czuliśmy, że robimy coś dobrego. Ale w końcu umowa z Caritas została rozwiązana.

Ksiądz Ireneusz Bradtke, dyrektor Caritas Archidiecezji Gdańskiej przesłał do sołtys Sulmina oświadczenie, w którym czytamy:

„(…)Caritas Archidiecezji Gdańskiej w ramach tej współpracy nie dostrzegła żadnych nieprawidłowości. Szanując jednak wolę księdza proboszcza, który wyznaczył nową osobę odpowiedzialną za rozprowadzanie żywności, przychylam się do jego decyzji (…)”.

- Cieszę się teraz, że mam to pismo – mówi Ewa Bałon. – Jeśli będę musiała udowadniać, że nie było żadnych nieprawidłowości, to proszę bardzo, nie mam nic do ukrycia. Mam czyste sumienie. Domyślam się jednak, że osoba, która napisała na mnie donos nie bardzo orientowała się w sprawie mojej współpracy z Caritas. Domyślam się nawet komu może zależeć na zniszczeniu mojego dobrego imienia i podkopaniu autorytetu.

Postępowanie trwa

Sołtys Sulmina mówi, że czeka na jakieś oficjalne pismo z policji. Nie wiadomo jednak, czy w ogóle je dostanie. Jak powiedział Dariusz Głuszewski, naczelnik sekcji dochodzeniowo-śledczej kartuskiej KPP, w tej chwili toczy się postępowanie przygotowawcze.

- Na tym etapie zawiadomienia o wszczętym postępowaniu otrzymują jedynie zgłaszający i ewentualnie pokrzywdzeni, zaś osoby, których postępowanie dotyczy otrzymują zawiadomienia w momencie, gdy zostaje podjęta decyzja o wszczęciu dochodzenia – tłumaczy. – Na tym etapie trudno powiedzieć, czy sprawa zostanie umorzona, czy też będą podejmowane jakieś dalsze czynności.

Wojciech Drewka

Szymbark wygrywa ze wszystkim

2008-08-06T12:38:41+02:00

Nikt nie potrafi powiedzieć ilu turystów od początku wakacji odwiedziło Kaszuby i powiat kartuski, ale jeżeli chodzi o miejsca, które cieszą się największym zainteresowaniem, to niekwestionowanym liderem jest Centrum Edukacji i Promocji Regionu w Szymbarku. Turyści chętnie odwiedzają Wieżycę, a miejsca na nocleg szukają w Chmielnie, Ostrzycach i Gołubiu.

- Niestety nie ma ewidencji dotyczącej liczby turystów odwiedzających nasz powiat, bo po prostu jest to nie do sprawdzenia – mówi Wojciech Okroj, prezes Stowarzyszenia Turystyczne Kaszuby. – Pewne dane szacunkowe mogą mieć gminy, które pobierają tak zwany podatek klimatyczny, ale to też będą tylko szczątkowe informacje. W przyszłym roku prawdopodobnie będziemy mogli powiedzieć o ruchu turystycznym na Pomorzu, bo takie dane zbiera Instytut Turystyki w Warszawie.

„Dom do góry nogami” cieszy się niezmiennym zainteresowaniem turystów. fot.W.Drewka

Wojciech Okroj podkreśla, że można pokusić się jedynie o oceny ruchu turystycznego na Kaszubach pod względem rezerwacji miejsc noclegowych.

- W lipcu obłożenie było dobre, a kiedy zaczęły się upały, to większość miejsc była zajęta – mówi Wojciech Okroj. – Tradycyjnie największym zainteresowaniem cieszyło się Chmielno, Ostrzyce i Gołubie. Jeśli zaś chodzi o najczęściej odwiedzane miejsce, to bez wątpienia jest to Szymbark i tamtejsze Centrum Edukacji i Promocji Regionu, ale należy wziąć pod uwagę, że wiele osób przyjeżdża tam na kilka godzin, lub pół dnia.

Jak się dowiedzieliśmy w kartuskim punkcie Informacji Turystycznej liczba zapytań o CEPR w Szymbarku i Dom do góry nogami, świadczy o tym, że miejsce to niezmiennie znajduje się w czołówce atrakcji na Kaszubach.

- Nie da się ukryć, że Szymbark wygrywa ze wszystkim – mówi pracownica IT w Kartuzach. – Niezmiennie dużym zainteresowaniem cieszy się też wieża widokowa na Wieżycy.

Wójt gminy Stężyca, Czesław Witkowski podczas jednej z uroczystości w Szymbarku przyznał, że miejscowość tę odwiedza do 8 tys. osób dziennie. Liczba ta dotyczy prawdopodobnie weekendów, ale jak się dowiedzieliśmy średnio w ciągu tygodnia przez Szymbark, a co za tym idzie Centrum Edukacji i Promocji Regionu przewija się około 5 tys. ludzi dziennie.

Wojciech Okroj przyznaje, że Stowarzyszenie Turystyczne Kaszuby nosi się z zamiarem wykorzystania tego miejsca co promocji także innych atrakcji w regionie.

- Pierwszy pomysł jest taki, by na terenie Centrum Edukacji i Promocji Regionu w Szymbarku postawić drogowskazy wskazujące na przykład na Kartuzy i tutejszą Kolegiatę, i odwrotnie, by podobne znaki znalazły się w Kartuzach i wskazywały na atrakcje w Szymbarku – mówi. – Ta sprawa wymaga ustaleń i uzgodnień związanych z lokalizacją, ale liczymy, że uda się to zrealizować w przyszłym roku.

Wojciech Drewka

Szpital: Nieoczekiwany balast do likwidacji

2008-07-29T08:30:27+02:00

Prędzej czy później powiat kartuski będzie musiał spłacić pół miliona dodatkowych zobowiązań kartuskiego szpitala, które pojawiły się w ostatnim czasie i, jak wynika z oświadczenia starosty kartuskiego, były zaskoczeniem dla władz powiatu. Mimo to proces likwidacji szpitala i tworzenia niepublicznego zakładu w jego miejsce postępuje.

Kartuski szpital działa jak dotychczas, ale od prawie miesiąca jest placówką w likwidacji. Jednocześnie, o czym już pisaliśmy, organizuje się spółka – Powiatowe Centrum Zdrowia, która przejmie szpital.

Nowe stare długi

Jakkolwiek cały proces ma być niezauważalny dla pacjentów, to nie brakuje spekulacji i pytań o sytuację placówki. W ubiegłym tygodniu starosta kartuski Janina Kwiecień zdecydowała się przedstawić opinii publicznej stan prac nad przekształceniem placówki. Starosta kartuski na spotkaniu z dziennikarzami przyznała, że choć szpital działa płynnie, w ostatnim czasie pojawiły się informacje, które zaskoczyły Zarząd Powiatu i kierownictwo placówki.

fot. W.Drewka

Chodzi o zadłużenie szpitala. Jak poinformowała Janina Kwiecień, na koniec czerwca wynosiło ono ponad 14,224 mln zł. Jeżeli wziąć pod uwagę kwotę znajdującą się na koncie szpitala oraz to co jeszcze powinno spłynąć z NFZ, pozostaje zadłużenie na poziomie 10,266 mln zł.

- Niestety dodatkowo są jeszcze zobowiązania, o których dowiedzieliśmy się później – powiedziała Janina Kwiecień. – Są to zobowiązania wynikające z wyroków sądowych dotyczących zaległości w wypłacie tak zwanego dodatku 313. Pozwów pracowniczych w tej sprawie było 150. Do zapłaty pozostaje kwota 500 tysięcy złotych.

Karol Góralski, likwidator szpitala stwierdził, że nie ma jasnego terminu, w jakim ta kwota powinna zostać zapłacona.

- Od kilku wyroków się odwołaliśmy, no i do tej pory, choć wyroki są prawomocne, żaden z pracowników nie poszedł z tym do komornika – powiedział Karol Góralski.

Sposób zatrudnienia

To jednak nie wszystko. Jak poinformowała Janina Kwiecień, pracownicy oddziału ratunkowego złożyli też do sądu pozwy o wypłaty zaległych dodatków 20-procentowych. Na razie jednak nie ma wyliczeń, jakiej wysokości mogą to być roszczenia.

Nierozstrzygnięta zostaje też sprawa podwyżek wynagrodzenia wynegocjowanych przez Związek Zawodowy Lekarzy jeszcze z byłym dyrektorem szpitala. Lekarze zapowiedzieli, że roszczeń nie wycofują, ale z kierowaniem sprawy do sądu jeszcze się wstrzymają. Sprawa wisi jednak na włosku.

Starosta kartuski, Janina Kwiecień przyznała, że uwzględnienie roszczeń lekarzy i innych grup pracowniczych jest niemożliwe do realizacji, bo wszelka próba ich spełnienia oznacza jedno – koniec szpitala. Poważnym problemem pozostaje też kwestia zatrudnienia pracowników w spółce.

- Mamy obawy, że jeśli zatrudnimy pracowników na zasadzie 23 prim, czyli jeśli przejdą do spółki na obecnych zasadach zatrudnienia, z obecnym uposażeniem i ze wszystkimi wynegocjowanymi uzgodnieniami płacowymi, to dla spółki na „dzień dobry” oznacza to do zapłaty kwotę ponad 4 milionów złotych – powiedziała Janina Kwiecień. – Do tego należałoby jeszcze uwzględnić 2,6 miliona złotych odpraw pracowniczych. Tego chcemy jednak uniknąć i to jest przedmiotem naszych rozmów z pracownikami.

Załoga ma zdecydować

Pracownicy szpitala otrzymali propozycję, w myśl której sami mają zwolnić się ze szpitala i zatrudnić w nowej spółce.

- Zwróciłam się do załogi z prośbą o przemyślenie tej sprawy – powiedziała Janina Kwiecień. – Chodzi o to, by pracownicy sami zwolnili się z dotychczasowego zakładu i zatrudnili w nowym na wynegocjowanych zasadach. Wówczas jest szansa, że całe przedsięwzięcie się uda.

Jaka będzie decyzja załogi szpitala? Rozmowy trwają, a Karol Góralski, likwidator szpitala, podkreśla, że podstawowym zadaniem jest teraz obniżenie kosztów zatrudnienia, które w tej chwili stanowią 80 proc. wszystkich kosztów szpitala. W nowej formie ma to być poziom 60 proc. Czy to oznacza redukcję zatrudnienia?

- Na razie nic nie wskazuje na to, żebyśmy mieli kogokolwiek zwalniać – mówi Karol Góralski. – Pewne przesunięcia i reorganizacje na pewno będą. Na pewno zmieniony zostanie system pracy.

Janina Kwiecień, starosta kartuski wierzy w otwartość i przychylne podejście załogi do wprowadzanych zmian.

- Wszystko co nowe budzi niepokój – mówi Janina Kwiecień. – W grę wchodzą też pewne przyzwyczajenia. Jest grupa, która w sposób otwarty podchodzi do nowych propozycji, ale są też osoby, które od razu idą do sądu nie bacząc, że chodzi o ich zakład pracy, że podcinają gałąź, na której siedzą. Uważam jednak, że przeważy świadomość o tym, że należy coś zmienić, żeby wprowadzić oszczędności, że każdy ponosi odpowiedzialność za miejsce pracy.

Wojciech Drewka

Czas złożyć wniosek o świadczenia rodzinne

2008-07-28T17:24:30+02:00

Te osoby, które złożą wniosek o świadczenia rodzinne do końca lipca, będą mogły liczyć we wrześniu na wypłatę pieniędzy w terminie. Wnioski złożone po 1 sierpnia, mogą zostać rozpatrzone nieco później, wobec czego wypłata zasiłków może opóźnić się o miesiąc.

fot. W. Drewka

W Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Kartuzach kolejek nie ma, więc nie ma też problemu z załatwieniem tam formalności. Nieco czasu jednak trzeba postać w Urzędzie Skarbowym, bo do wniosku o zasiłek rodzinny wymagane jest zaświadczenie o osiągniętych dochodach za 2007 rok.

Z informacji petentów wynika, że na dokument w Urzędzie Skarbowym w Kartuzach czekało się dziś pół godziny. Na wypełnienie i pozostawienie kartuskim GOPS-ie gotowego wniosku, trzeba było poświęcić natomiast zaledwie kilka minut.

Wniosek o świadczenie rodzinne dotyczy kolejnego roku szkolnego. Może się o to świadczenie ubiegać rodzic dla dziecka uczęszczającego do szkoły podstawowej, gimnazjum lub szkoły ponadgimnazjalnej. W przypadku nauki dziecka w szkole ponadgimnazjalnej, dodatkowo wymaga się od składającego wniosek, zaświadczenia o kontynuowaniu nauki przez ucznia. Zaświadczenie takie wystawia sekretariat szkoły.

Poza tym osoby utrzymujące się z gospodarstwa rolnego, muszą do wniosku dołączyć nakaz płatniczy za 2007 rok.

Rodzic ma czas na złożenie wniosku do końca września. Formularze należy pobierać w Gminnych Ośrodkach Pomocy Społecznej.

Ania Frankowska

R. Dambek: To nie stowarzyszenie stawiało krzyż

2008-07-23T09:58:47+02:00

Roman Dambek, prezes Kaszubsko-Kociewskiego Stowarzyszenia im. TOW „Gryf Pomorski” stwierdził w wypowiedzi dla „Polski Dziennika Bałtyckiego”, że to nie stowarzyszenie postawiło krzyż w Gołubiu. Został on uznany za samowolę budowlaną i ma zostać rozebrany. Jeśli nie stowarzyszenie postawiło krzyż, to kto?

Pisaliśmy już, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kartuzach nakazał Kaszubsko-Kociewskiemu Stowarzyszeniu im. Tajnej Organizacji Wojskowej „Gryf Pomorski” rozbiórkę krzyża postawionego na brzegu jeziora w Gołubiu.

Inspektor stwierdził, że krzyż został postawiony bez niezbędnych uzgodnień i jest samowolą budowlaną. Stowarzyszenie ustawiło krzyż w marcu br. w proteście przeciwko przeniesieniu pomnika Józefa Dambka z prywatnej działki w Gołubiu na teren tamtejszej szkoły. Wcześniej wokół pomnika toczył się ostry spór między właścicielami nieruchomości, na której się znajdował, a stowarzyszeniem, które nie zgadzało się na jego przeniesienie.

Kiedy w marcu, nocą ustawiono nowy krzyż na przeciw wspomnianej działki, właściciele nieruchomości zgłosili sprawę do prokuratury i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Odbyła się wizja lokalna w Gołubiu. Stowarzyszenie miało dostarczyć niezbędne dokumenty potrzebne do legalizacji krzyża. Nie zrobiło tego. Stąd decyzja nadzoru budowlanego.

Zdjęcie z marcowej manifestacji pod krzyżem. fot.W.Drewka

Wczoraj Roman Dambek, prezes Kaszubsko-Kociewskiego Stowarzyszenia im. TOW „Gryf Pomorski” odmówił rozmowy z Expressem Kaszubskim na ten temat. Cytuje go za to „Polska Dziennik Bałtycki”.

„Nie wiemy jeszcze nic o decyzji inspektora budowlanego. Poza tym to nie stowarzyszenie było inwestorem. Krzyż postawiony został z inicjatywy i przez mieszkańców Gołubia, pomagało im kilku naszych członków. W maju zwróciliśmy się do marszałka Jana Kozłowskiego, by umożliwił nam legalizację posadowienia krzyża nad jeziorem. Niestety, do dzisiaj nie mamy żądnej odpowiedzi. Wielka szkoda, bo miejsce to upamiętnia ważny fragment historii tych ziem.” – powiedział Roman Dambek dziennikowi.

Podczas wiecu zorganizowanego w marcu pod krzyżem to stowarzyszenie przyznało się do jego posadowienia. Na inwestora wskazują też jednoznacznie ustalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu jego ostatniej decyzji czytamy:

“(…)W toku prowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, że na terenie w/w działki, w pasie nadbrzeżnym Jeziora Dąbrowskiego, posadowiony został w marcu 2008 roku przydrożny krzyż, o konstrukcji drewnianej. Inwestor Kaszubsko-Kociewskie Stowarzyszenie TOW „Gryf Pomorski” nie zgłosił zamiaru realizacji w/w robót budowlanych właściwemu organowi – tj. staroście kartuskiemu".

Wojciech Drewka

Prawko w powiecie - projekt zmiany przepisów odrzucony

2008-07-17T12:48:03+02:00

Propozycja wprowadzenia zmian umożliwiających lokalizowanie w miastach powiatowych ośrodków egzaminujących kandydatów na kierowców nie zyskała akceptacji posłów z Komisji Infrastruktury.

Poselski projekt autorstwa posła Piotra Stanke z PiS przewidywał możliwość tworzenia w miastach powiatowych ośrodków prowadzących egzaminy na prawa jazdy. Miałoby to odciążyć ośrodki wojewódzkie i ograniczyć kolejki oczekujących na egzamin na prawo jazdy. Początkowo, jak podkreślał poseł Piotr Stanke, pomysł został zaaprobowany także przez posłów Platformy Obywatelskiej.

Projekt poddany został pierwszemu czytaniu na posiedzeniu sejmowej Komisji Infrastruktury. I tam upadł.

Jak poinformował Andrzej Trepkowski, społeczny asystent posła Piotra Stanke, 13 posłów głosowało przeciw projektowi, zaś 11 było „za”. Na stronie internetowej Komisji Infrastruktury widnieje informacja, że przyjęte zostało sprawozdanie o odrzuceniu projektu.

Wojciech Drewka

Powiat kartuski: Rachunek bezrobotnych

2008-07-09T16:37:04+02:00

Największe bezrobocie w Kartuskiem notuje gmina Kartuzy. Na koniec czerwca Powiatowy Urząd Pracy naliczył 675 osób bezrobotnych, z czego aż połowa to mieszkańcy miasta. Najmniejsze bezrobocie jest w gminie Przodkowo. Na całym jej terenie mieszka zaledwie 27 osób, które nie mają pracy.

Drugą gminą, po kartuskiej, która notuje najwyższy stopień bezrobocia, jest Żukowo. Tam zamieszkuje 430 osób bezrobotnych. Ale liczba ta spadła w stosunku do ubiegłego miesiąca o 35 osób. Odwrotna sytuacja jest w gminie Kartuzy – tu przybyło od maja do końca czerwca 21 osób, które nie mają pracy.

Pocieszający jest fakt, że w ciągu ostatniego pół roku bezrobocie zmalało we wszystkich gminach powiatu kartuskiego.

- Sądzę, że liczba ta jeszcze się zmniejszy – mówi zastępca dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kartuzach, Jan Geras. – Rząd planuje wprowadzić sporo zmian, m.in. szkolenia dla osób, które pozostają bezrobotne dłużej, niż pół roku oraz w przypadku odmów podjęcia pracy utratę statusu bezrobotnego na dziewięć miesięcy, a nie na trzy, jak było dotychczas.

Razem w powiecie kartuskim mieszka 2219 osób zarejestrowanych jako bezrobotne.

Ania Frankowska

Mirachowo. Iskrzy na linii mieszkańcy - Energa

2008-07-04T12:52:05+02:00

Mieszkańcy Mirachowa i okolicznych miejscowości nie zgadzają się na poprowadzenie przez ich działki linii energetycznej. Na spotkaniu z przedstawicielami Energii, które odbyło się w Mirachowie, padł wniosek o przygotowanie alternatywnego przebiegu linii. Sołtys Bącza Jadwiga Bulczak mówi, że mieszkańcy rozważają powołanie komitetu protestacyjnego przeciwko budowie linii energetycznej.

- Nie ma zgody na budowę linii energetycznej na waszych działkach, popieramy was i jesteśmy po waszej stronie – krzyczał do zebranych Szkole Podstawowej w Mirachowie kartuski radny Edmund Kotłowski.

Chodzi o napowietrzną linię energetyczną z Żarnowca do Sierakowic, która ma przebiegać przez kilka gmin. Dziś odbyło się drugie spotkanie z mieszkańcami, których działki Energa chce wykorzystać do postawienia słupów energetycznych.

Właściciele działek byli ciekawi przebiegu linii energetycznej. fot.W.Drewka

Emocje w Mirachowie

Wczoraj odbyła się dyskusja w Linii, dziś w Mirachowie. Emocji nie brakowało. Z planowanej budowy linii niezadowoleni są nie tylko rolnicy, ale też właściciele domków letniskowych i domów jednorodzinnych.

- W Bączu ludzie mają bardzo małe gospodarstwa, a jeśli jeszcze na polach i łąkach dojdą im słupy energetyczne, to jak mają gospodarzyć – mówiła Jadwiga Bulczak, sołtys Bącza.

- Dlaczego nie możecie budować linii przez las, tylko musicie stawiać słupy na terenach zamieszkanych – oburzali się mieszkańcy.

Przedstawiciel Kaszubskiego Parku Krajobrazowego skrytykował mieszkańców za to, że próbują podpierać się ochroną przyrody, ale jednocześnie są za zniszczeniem lasu, który stanowi o istnieniu w tym regionie parku krajobrazowego. fot.W.Drewka

Wiktor Łącki, dyrektor biura rozwoju majątku Energa Operator Gdański powiedział, że koncern nie brał nawet pod uwagę poprowadzenia linii przez las, dlatego, że zakłada iż nie ma szans na uzyskanie zgody od Lasów Państwowych na takie posunięcie.

W planach od 24 lat

- Poza tym wiązałoby się ono ze znaczną degradacją środowiska, a to przecież też jest jeden z argumentów podnoszonych przez sprzeciwiających się budowie linii energetycznej – powiedział.

Sprawa jest o tyle złożona, że, jak powiedział Wiktor Łącki, linia energetyczna musi powstać.

- Ta linia jest w planach od 1984 roku – mówił Łącki. – Ona w zasadzie już powinna istnieć. Ta linia jest niezbędna z uwagi na ważność tego regionu. Bez niej może się zdarzyć tak, że część mieszkańców, szczególnie nowobudowanych domów, czy gruntów przewidzianych pod budownictwo będzie pozbawiona prądu, bo po prostu nie będzie gdzie ich podłączyć.

Wiktor Łącki pytany przez dziennikarzy, co się stanie, jeśli jednak właściciele działek nie zgodzą się na lokalizację słupów na swoim terenie mówi, że istnieje droga administracyjna.

I tak mogą postawić słupy

- Oczywiście mogę sobie wyobrazić taką sytuację i w najgorszym przypadku może nam grozić to co się stało w Szczecinie, to znaczy, jeśli tej linii nie będzie, to w przypadku awarii zasilania, duża liczba mieszkańców może być przez dłuższy czas pozbawiona energii elektrycznej – powiedział. – Jesteśmy jednak zobligowani do budowy linii i jeśli będzie tak, że rozmowy z właścicielami działek nie przyniosą rezultatów, to będziemy się odwoływali do postępowania administracyjnego. Wówczas starosta lub marszałek województwa wydają zgodę na tymczasowe użytkowanie gruntów pod inwestycję celu publicznego bez pytania o zgodę właściciela.

Planowana linia energetyczna ma mieć długość 40 km. Będzie nią przesyłane napięcie 110 kV. Z zapewnień projektantów i przedstawicieli koncernu Energa wynika, że nie ma przeszkód do stawiania budynków o wysokości do 12 metrów pod linią, ani zagrożenia dla zdrowia mieszkańców.

Dlaczego dopiero teraz?

To jednak nie przekonało ludzi z Mirachowa i okolic. Uważają, że dzisiejsze spotkanie powinno było odbyć się dużo wcześniej, jeszcze na etapie koncepcji przebiegu linii energetycznej. Podobnego zdania była burmistrz gminy Kartuzy, Mirosława Lehman.

- Argumenty mieszkańców są zrozumiałe i słuszne – powiedziała. – Dziwię się, że inwestor nie zorganizował konsultacji z mieszkańcami jeszcze na etapie przygotowywania studium przebiegu linii. Wówczas można by było wiele wątpliwości rozwiązać.

Burmistrz Mirosława Lehman poprosiła przedstawicieli Energii o przygotowanie alternatywnej trasy przebiegu linii. Przedstawiciele koncernu zgodzili się sporządzić taki projekt, ale zapowiedzieli, że wielkich możliwości zmiany trasy przebiegu linii nie ma.

Inny pomysł

Mieszkańcy są zdeterminowani. Jak powiedziała sołtys Bącza, Jadwiga Bulczak, nie chodzi nawet o odszkodowania za ustawione słupy.

- Dlaczego Energa nie może poprowadzić tej linii energetycznej na przykład wzdłuż nieczynnej linii kolejowej do Lęborka, albo istniejącymi w tamtej okolicy terenami popeegerowskimi – pytała. – Ludzie tutaj chcą normalnie żyć i nie zgadzają się na budowę linii.

Jadwiga Bulczak stwierdziła, że rozważane jest powołanie komitetu protestacyjnego przeciwko budowie linii energetycznej.

Wojciech Drewka

Szkoła życia

2008-06-20T15:01:03+02:00

Wolontariusze z Kartuz, którzy brali udział w warsztatach i szkoleniach profilaktycznych, odebrali wczoraj świadectwa. Zadowoleni z rocznej pracy, zamierzają dalej pomagać innymi i uczyć się… życia.

Jedna z wolontariuszy, Marlena Pakur odbiera świadectwo ukończenia programu profilaktycznego. fot. A. Frankowska

- Poruszaliśmy tematy dotyczące problemów codziennego życia – mówi Alicja Lewandowska, psycholog i terapeuta, która prowadziła zajęcia w wolontariuszami w Kartuzach. – Uczyliśmy się m.in., jak radzić sobie ze stresem, jak być asertywnym.

Autorem programu profilaktycznego był Mariusz Bielawa, koordynator Kartuskiego Centrum Wolontariatu. Wraz z Alicją Lewandowską i burmistrzem Kartuz, Mirosławą Lehman wręczył swoim podopiecznym świadectwa za udział w zajęciach.

Młodzież spotykała się na warsztatach raz w miesiącu. Swoją wiedzę wykorzystywała w kontaktach z innym, także z tymi, którym pomaga:

- Staram się pomagać innym, a te zajęcia mi to ułatwiają – mówi Ala, wolontariuszka. Jestem bardzo zadowolona i od nowego roku szkolnego zamierzam również uczęszczać na nie.

W zajęciach mógł wziąć każdy, kto działa jako wolontariusz przy Kartuskim Centrum (siedziba Centrum Kultury w Kartuzach).

Ania Frankowska

Rodzina i przyjaciele pożegnali Dankę

2008-06-11T12:40:10+02:00

Po tragedii w Glinnem

Rodzina, przyjaciele i znajomi pożegnali 27-letnią Dankę Bladowską, która zginęła w wypadku drogowym. Tragedia zdarzyła się w piątek w Glinnem (trasa Kartuzy-Sierakowice). Na samochód młodej kobiety najechała ciężarówka. Ciało Danki zostało złożone na cmentarzu w Sianowie.

Danka miała 27 lat. Zostawiła męża z miesięczną córeczką. fot. nadesłane

Danka Bladowska mieszkała z mężem w Staniszewie. W piątkowy wieczór jechała z Kartuz po swoją miesięczną córeczkę, którą zostawiła u siostry w Sierakowicach. Nie dojechała. Nie wiadomo jeszcze, jak doszło do wypadku. Wiadomo natomiast, że młoda kobieta nie miała szans na przeżycie. Na jej pas zjechała ciężarówka i zmiażdżyła prowadzony przez nią samochód.

Msza żałobna odbyła się wczoraj w Sianowie. Oprócz rodziny i przyjaciół, przyszło sporo znajomych jej i jej najbliższych.

Za pośrednictwem naszej gazety mąż Łukasz z córeczką, rodzice i teściowie oraz rodzeństwo Danki serdecznie dziękuje wszystkim za wsparcie w tych ciężkich chwilach:

- Dziękujemy za pomoc w pogrzebie, za liczne przybycie, a przede wszystkim za wszystkie wyrazy wsparcia.

Przypominamy, że policja poszukuje świadków zdarzenia, w którym zginęła Danka.
Sprawą zajmuje się kartuska prokuratura.

Ania Frankowska