Dysleksja, dysgrafia, dyskalkulia. E. Pryczkowski: te orzeczenia stają się utrapieniem dla nauczycieli

Śmiech na sali,od tego są specjalisci

A ja jestem tym rodzicem który jest wrogiem diagnozingu. Szkoly wysyłają,namolnie namawiają aby isc do tej nieszczęsnej poradni bo......dziecko chodzi po klasie. To jest terror diagnozingu.Uczen 2 klasy nie słucha uważnie nauczyciela maluję sobie w zeszycie to juz rodzic ma iść do poradni.Szkoly generują tam gigantyczne kolejki ......z normalnymi zachowaniami dzieci.Bo czy chodzenie po klasie,podspiewywanie,nieczytelne pismo 8 latka jest powodem do wmawiania rodzicom ze dziecko musi mieć diagnozę.To jest chory system.Winni pedagoga szkolni i wychowawcy klas

Szkoly z normalnych dzieci chcą hurtowo produkować zdiagnozowane na dziwne choroby dzieci.Rodzuce sa namawiani na wizyty w poradni bo niby dziecko jest trudne.Wierci sie ,kręci ,rozmawia to tu trzeba diagnozy.Kiedy to sie skonczy

Nadmierna medykanizacja zycia.Dziecko płaczę nad zadaniem w sxkole bo nie rozumie......psycholog szkolny wyślę do poradni.W zawoalowany sposob wymuszając taka niby pilna wizytę.A wystarczy rozmowa z uczniem.Te poradnie ,diagnozy produkują ofermy ktore nie odnajdą sie w zyciu

Dziecko zadaje dużo pytan- jaka diagnoza

Do wszystkih hejtujachych praxe nauczycieli i nasze dzieci. To, że jest wieksza kicza opinii i orzeczeń to fakt niezaprzeczalny. Faktem jest tez to, że diagnozy sa trafne. Opinia ma pomoc rodzicowi i nauczycielowi w zrozumieniu trudnosci z jakimi napotyka sie dziecko. Czy dzieki temu bedzie sie lepiej uczyc, raczej nie, ale pozwoli nam inaczej pracowac z naszym dzieckiem. My rodzice mamy ciezko, nauczyciele tez. Tak, dzieci sa rozne, nic wam do tego jesli nie robia wam krzywdy. One i tak maja ciezko przez wasz hejt kazdego dnia. Kiedys wysmiewano, to ze ktos nosil okulary czy byl rudy. Teraz hejtujecie kazda odmiennosc. Wara wam od naszych dzieci.

A gdy dziecko zamiast pieska maluję kotka to co zdiagnozować.

No tak dziecko z opinią o dys(...) wymaga więcej poświęconego czasu. Najgorzej jak w pracy wymagają od ciebie żebyś pracował.

Panie radny dla Pana tych opinii nie kupuje się na rynku czy w innych punktach, wystawiają je fachowcy w oparciu o stosowne badania i przeprowadzone testy. I tak się zastanawiam czy Pan w tym wystąpieniu podważa kompetencje osób pracujących w poradni ?, czy jest to zwyczajne bicie piany byle coś palnąć ? Faktem jest że dzieci z takimi opiniami przybywa a dlaczego? To już jest chyba temat do wnikliwej analizy.

Tu jest do zmiany cały system. Zacząć należy od nauczycieli. Biorą kogo popadnie, nie potrafią sobie z dziećmi poradzić. Mam przykład: nauczycielka mojego syna od początku zglaszała mi problemy, że nie słucha, że się wierci, że nic nie rozumie. Przyszła inna na zastępstwo i okazało się, że zaczął czytać, brał aktywny udział w lekcjach. Tu nauczy ciepła a tu Nauczycielka z powołaniem i przez duże N. Ryba psuje się od głowy drogi Panie.

Miałam taki sam przypadek przez pedagog ,która nie powinna wykonywać tego zawodu, cały czas jakieś uwagi z jej strony,najlepsze jest to że prowadzi zajęcia korekcyjne i totalne obrażanie uczniów.Syn ma inną szkołę i jest wzorowym uczniem . Temat do uwagi

Czy chce Pan zabłysnąć,od tego są specjalisci.

Panie Egeniuszu czy pan sugeruje, że poradnie źle diagnozują, że posługują się testami o podejrzanej jakości nie popartej badaniami naukowymi. Proszę najpierw porozmawiać z dyrektorem poradni a potem wydawać opinie. Dysleksja, dysortografia i inne dys są opiniami a nie orzeczeniami. Za opinią nie idą pieniądze, za orzeczeniem tak. A orzeczenia wyznaczają formy pomocy która jest niezbędna dla ucznia i subwencja jest większa, aby pokryć jej koszty

Od tego są specjalisci i to wykwalifikowani pracownicy,Pan chce zabłysnąć???? Nie tędy droga

To mi się w głowie nie mieści. Kto go wybrał do Rady? Typowo zaściankowe poglądy.

Pracuję w szkole średniej. Mam propozycję. Wszyscy, którzy mają jakiekolwiek dysfunkcje typu: dysleksja, dysortografia, trudności w uczeniu się powinni mieć to wpisane na świadectwie szkolnym i ukończenia szkoły. Połowa z opinii to jakaś kpina. Za moich czasów musieliśmy sto razy przepisywać wyraz żeby się nauczyć. A teraz robimy na siłę z dzieci *%#)!& Przykład: mój syn 15 lat temu dostał z wypracowania 3. Pytam czemu 3 bo wiem, że dobrze pisał. Odp: bo miałem 2 błędy. Pytam a co dostali Twoi koledzy no też 3. A ile mieli błędów. No prawie same. Bo pani powiedziała żebym przyniósł opinię z poradni tak jak oni mają i będę miał 4. Ręce mi opadły: powiedziałam: przekaż pani, że twoja mama nie będzie z ciebie robić na siłę *%#)!&

Co na siłę uczyć dzieci czegoś na pamięć. Zabijamy tym chęć poznawania świata, nauki , zrozumienia problemu. Zainteresuj ucznia , jak mu się spodoba będzie się rozwijał poznawał temat , daną dziedzinę. Jak nie , bo jest leniwy , lub ma problemy zostanie kimś innym . Nie każdy musi być inżynierem lekarzem , potrzebni i szanowani są i powinni być fachowcy , których niestety brak . Kształcimy na siłę maturzystów, magistrów całkowicie nie potrzebnie.

Łatwe czasy generują słabych ludzi.
Za moich trudnych czasów robiłem mnóstwo błędów ortograficznych i - nie wiedzieć czemu - spontanicznie się z tego wyleczyłem w prosty sposób: nauką, a nie siedzeniem całymi dniami w smartfonie.

Mamuski też kombinują z tymi orzeczeniemi ida w cwaniactwo ,zeby bombek miał czerwony pasek.Nie zna ortografii orzeczonko załatwi, ze będzie i tak piatunia zamiast uczciwej lufy.Lub taki bajer ze dzieciak ze wszystkich przedmiotów ma same piatunie a potrafi na 2 ke bo ma stos orzeczen.Muterki kombinują jest furtka do piatuniek

Prawo pozwala na takie orzeczenia wiec dlaczego nie skorzystać.
Czy że Pan Pryczkowski chce pracować w Poradni Psychologicznej ?
Amerykę odkrył Krzysztof Kolumb a Pan Eugeniusz niech się dalej zajmuje krzewieniem kultury kaszubskiej i nie wchodzi w kompetencje innych instytucji do tego powołanych.

Dzisiaj naturalne cechy charakteru (np. żywiołowość, nieśmiałość czy roztargnienie) zbyt łatwo nazywa się chorobą lub zaburzeniem. Zamiast wychowywać i stawiać granice, szuka się etykiety medycznej. Zamiast uczyć dzieci radzenia sobie z trudnościami i ciężkiej pracy, dostosowuje się do nich wymagania, co może osłabiać ich odporność psychiczną w dorosłym życiu.

Pytanie? Czy Pan ma ukończoną specjalizacje w tej dziedzinie????

szkolni zamiast uczyc wysylaja dzieci do psychologa Umywaja rece jak Pilat A korepetytor sie cieszy bedzie mial kase

Proszę zająć się swoimi sprawami ,od tego są specjalisci

Wystarczy przejechać się do Poradni żeby zobaczyć kto tam przyjeżdża po orzeczenia. To w większości ludzie majętni, którzy mają jeszcze pretensje, że nie ma miejsca na parkingu. Widać to po autach którymi przyjeżdżają. Przecież tacy rodzice nie przyjmują do wiadomości, że ich wychowywany bezstresowo dzieciak nie chce się uczyć. A dzieciaki to wykorzystują. Kiedyś takie dzieci lądowały w szkołach specjalnych. Może trzeba tworzyć klasy specjalne, dla takich dzieci. A na świadectwach powinna być o tym informacja. Nie może być takiej sytuacji, że dzieci zdolne, które się uczą były dyskryminowane. A dzieci z różnymi wymyślonymi dys- były uprzywilejowane.

A jak Pan myśli, skąd się biorą u ludzi nałogi? Alkoholizm, nikotynizm, narkomania, do tego przemoc, awanturnictwo? To wszystko właśnie z lęku, stresu i nieprzystosowania, z braku pomocy ze strony rodziców i nauczycieli. Z powodu braku zrozumienia również. Ludzie myślą, że jak się napiją, to się rozluźnią, że będzie im łatwiej, a to złudne, bo alkohol to trucizna, co otumania. Dlaczego w pracy, niektóre osoby muszą robić sobie przerwy na papierosa, a inne nie muszą. Człowiek z dużą samoświadomością, lepiej radzi sobie w życiu. Nauczyciel ma w tym pomóc. A Pan, by te dzieciaki przekreślił. A one mają z Pana zabawę, bo Pan ich nie rozumie, jest Pan sztywniakiem.

Brawo,nie ma pan specjalizacji w tej dziedzinie

Robią z the bili magistrów

..na wszystko znajdzie sie orzeczonko.
Polak potrafi.
Nawet na nieodpowiedni sposob trzymania gumki w piorniku
..

Jest pan nauczycielem i myli pan orzeczeniem z opinią? Orzeczeniem otrzymuje dziecko, np. niedosłyszące, niedowidzące czy z niepełnosprawnością intelektualną. Opinię może otrzymać dziecko że specyficznymi trudnościami w uczeniu. Proszę się samu douczyć.

Bardzo dobry komentarz ,myli Pan pojęcia

Powinny powstać szkoły specjalne!
Tam porządnie zajęliby się tymi dys.....!
A tak...to moda na

Na normalne zachowania dzieci w szkołach np:nieśmiałość,trudności w zrozumieniu lekcji,bujanie w obłokach, zabawe np długopisem,rysowanie patrzy sie podoba kontem tego nieszczęsnego orzeczenia.Dzieciak nie radzi sobie z ortografia no to od razu kwit z przychodni.Na wszystko musi byc kwit.Co za czasy.Ze wszystkim do lekarza.Gdxie dawanie dxiecku zwyczajnego czasu na poprawę zachowani czy ortografii

Pan ma na myśli opinie a nie orzeczenia- to dwa całkowicie różne dokumenty z bardzo różnymi konsekwencjami. Wszytskie dys- to opinie, zawierają wskazówki do pracy z uczniem, jednak różnica polega na przekazywaniu wiedzy uczniowi a nie „okrojeniu materiału” - uczeń jest i tak zobowiązany opanować materiał edukacyjny.

Za moich czasów nie bylo ADHD.
Tata zdjął pasek i wlepił trzy krótkie to od razu dzieciak był przywrócony do ustawień fabrycznych. Wiedział jak się w zachowywać w stosunku do rówieśników i dorosłych.

Jest znacząca różnica między opinią a orzeczeniem. Opinia może dotyczyć np. dysleksji lub dysgrafii i na tej podstawie uczeń może mieć np. wydłużony czas na kartkówce lub sprawdzianie oraz łagodniejsze kryteria oceniania pod kątem błędów. Orzeczenie niesie za sobą inne skutki i może dotyczyć m. in. niedostosowania społecznego, ADHD, autyzmu, słabowidzenia lub niepełnosprawności umysłowej w stopniu np. lekkim. I na tej podstawie są inne zalecenia i to raczej orzeczenia stawiają wyzwania przed nauczycielami, szczególnie gdy w klasie nie ma nauczyciela współorganizującego kształcenie.

To nauczyciele i szkoły wymuszają na rodzicach żeby poszli do poradni pedagogiczno psychologicznej po opinię. I nie tylko taką, ale też o niedostosowaniu, lub indywidualnym nauczaniu. Szkoły chcą pozbyć się " kłopotliwych" uczniów czyli takich z którymi trzeba więcej pracować. Rodzic często nie wie albo nie chce iść po opinię, ale szkoła naciska, zmusza, nakłania...

Z wszystkich dysleksji, dysgrafii, ADHD itd. wyleczy szeroki pas, rzemień, kabel lub pogrzebacz. Za komuny to bardzo dobrze się sprawdzało i przynosiło efekty. Niemal wszyscy byli zdrowi i piśmienni!