Region. W gm. Sierakowice i Kartuzy zalegają tony azbestu. Jest szansa na ich likwidację

Ruszył nabór wniosków o dofinansowanie na usuwanie azbestu w woj. pomorskim - informuje Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Gdańsku. Do dyspozycji samorządów jest 1,6 mln zł na ten cel.

Z danych WFOŚiGW w Gdańsku wynika, że w naszym województwie do usunięcia jest wciąż 230 700 ton odpadów zawierających azbest. Z tego 189 000 ton znajduje się na terenach prywatnych.

Najwięcej w Pucku, Chojnicach, Sierakowicach, Kartuzach i Pelplinie.

- Ich likwidacja to nie tylko realizacja założeń Programu Oczyszczania Kraju z Azbestu, zgodnie z którym wszystkie wyroby zawierające ten materiał powinny zostać usunięte do 2032 roku, ale przede wszystkim działanie na rzecz zdrowia i bezpieczeństwa mieszkańców - podkreśla WFOŚiGW.

Dziś ruszył nabór wniosków o dofinansowanie skierowany do pomorskich samorządów. Do dyspozycji jest blisko 1,6 mln zł. 

- Od prawie 20 lat sukcesywnie wspieramy samorządy w walce z azbestem. W ciągu najbliższych 6 lat musi on zniknąć. Obecny nabór to ważny krok w tym kierunku i istotne przedsięwzięcie. Inwestycje związane z utylizacją azbestu są bardzo kosztowne, wiele pomorskich gmin bez naszej pomocy nie dałoby sobie rady - tłumaczy Malwina Śnieg - prezes WFOŚiGW w Gdańsku. 

Nabór ogłoszony został w gminie Parchowo. W ramach tegorocznego naboru dofinansowanie obejmuje demontaż, zbieranie, transport oraz unieszkodliwienie odpadów zawierających azbest. O wsparcie mogą ubiegać się jednostki samorządu terytorialnego z województwa pomorskiego.

- Maksymalna kwota dofinansowania w ramach pierwszej umowy to 40 000 zł. Jest możliwość złożenia następnego wniosku, po spełnieniu warunków określonych w regulaminie. W takim przypadku druga umowa może zostać zawarta na kwotę do 15 000 zł. Zadanie nie może zostać zakończone przed złożeniem wniosku o dofinansowanie - wyjaśnia Rafał Węglarek  dyrektor ds. ochrony środowiska WFOŚiGW w Gdańsku.  

Azbest był powszechnie wykorzystywany w budownictwie od lat 60. XX wieku. Obecnie wiadomo, że jest substancją rakotwórczą. Największe zagrożenie stanowią niewidoczne gołym okiem włókna uwalniane podczas uszkodzenia, korozji, demontażu lub obróbki materiałów zawierających azbest. Wdychanie tych włókien może prowadzić do poważnych chorób układu oddechowego, a skutki narażenia często ujawniają się dopiero po wielu latach.