Adobe Stock
Dyrektywa NIS2 wzmacnia wymagania dotyczące zarządzania cyberbezpieczeństwem. Obejmują one między innymi analizę ryzyka, obsługę incydentów, zapewnienie ciągłości działania, bezpieczeństwo łańcucha dostaw oraz szkolenia pracowników.
W energetyce szczególne znaczenie ma ochrona nie tylko systemów IT, ale również infrastruktury OT, takiej jak systemy SCADA, sterowniki PLC czy urządzenia telemechaniki. Ich awaria może wpływać bezpośrednio na procesy przemysłowe, dlatego zabezpieczenia muszą uwzględniać specyfikę działania infrastruktury.
Analiza ryzyka pozwala określić, które zasoby są najważniejsze dla organizacji, jakie zagrożenia mogą wpłynąć na ich działanie i gdzie potrzebne są dodatkowe zabezpieczenia.
W przedsiębiorstwach energetycznych proces ten obejmuje między innymi:
identyfikację kluczowych systemów IT i OT;
rozpoznanie podatności oraz potencjalnych źródeł zagrożeń;
ocenę skutków awarii i cyberataków;
ustalenie priorytetów i zaplanowanie działań ograniczających ryzyko.
Dzięki temu firma może lepiej wykorzystywać dostępne zasoby i koncentrować się na najważniejszych obszarach bezpieczeństwa.
Audyt pozwala ocenić, czy stosowane rozwiązania techniczne, procedury i dokumentacja odpowiadają zidentyfikowanym zagrożeniom oraz wymaganiom mającym zastosowanie do przedsiębiorstwa.
Może obejmować między innymi kontrolę zasad dostępu, ochrony sieci, monitorowania incydentów, tworzenia kopii zapasowych, planów ciągłości działania oraz zabezpieczeń systemów OT. Ważne są również procedury współpracy z dostawcami i sposób zarządzania podatnościami.
Efektem audytu powinny być konkretne rekomendacje, które pomogą ustalić kolejność działań naprawczych i wskazać obszary wymagające poprawy.
Oba procesy wzajemnie się uzupełniają. Analiza ryzyka wskazuje najważniejsze zagrożenia, natomiast audyt pomaga ocenić skuteczność istniejących zabezpieczeń. Połączenie tych działań ułatwia wykrywanie luk, planowanie inwestycji i lepsze wykorzystanie budżetu przeznaczonego na cyberbezpieczeństwo.
W energetyce szczególnie istotne jest, aby wdrażanie nowych zabezpieczeń nie powodowało niepotrzebnych przestojów ani nie zagrażało stabilności procesów przemysłowych. Dlatego działania powinny uwzględniać zarówno wymagania regulacyjne, jak i specyfikę infrastruktury IT i OT.
Przygotowania warto rozpocząć od ustalenia, czy przedsiębiorstwo podlega odpowiednim obowiązkom prawnym. Następnie należy przeanalizować ryzyko, ocenić aktualny poziom zabezpieczeń i opracować plan działań. Kolejne kroki mogą obejmować wdrożenie odpowiednich procedur, przygotowanie planów reagowania na incydenty, szkolenia pracowników oraz regularne sprawdzanie skuteczności zastosowanych rozwiązań.
Wsparcie specjalistów posiadających wiedzę z zakresu cyberbezpieczeństwa i infrastruktury przemysłowej pomaga przeprowadzić ten proces w sposób uporządkowany.
Analiza ryzyka i audyt bezpieczeństwa to ważny punkt wyjścia do budowania cyberodporności w energetyce. Pozwalają lepiej rozpoznać zagrożenia, ustalić priorytety i zaplanować działania dostosowane do rzeczywistych potrzeb przedsiębiorstwa. Nie zastępują jednak całego procesu wdrożenia NIS2, który wymaga również systematycznego zarządzania bezpieczeństwem.
Przygotowanie do wymagań NIS2 to nie tylko kwestia formalna, lecz także szansa na lepsze rozpoznanie zagrożeń i zwiększenie odporności przedsiębiorstwa na cyberataki. Analiza ryzyka pozwala ustalić priorytety, a audyt bezpieczeństwa pomaga ocenić skuteczność istniejących zabezpieczeń i wskazać obszary wymagające poprawy.
Dla firm z sektora energetycznego szczególnie ważne jest podejście uwzględniające zarówno środowisko IT, jak i systemy OT odpowiedzialne za procesy przemysłowe. Rozpoczęcie przygotowań od rzetelnej diagnozy ułatwia zaplanowanie kolejnych działań, racjonalne wykorzystanie zasobów i budowanie cyberodporności w dłuższej perspektywie.
