Dlaczego wszyscy kochają Maine Coony?

Jeśli koty domowe miałyby swoją reprezentację w lidze NBA, Maine Coony zajmowałyby wszystkie pierwsze miejsca. To „kocie psy”, które zamiast miauczeć – świergoczą, a zamiast uciekać przed wodą – chętnie w niej baraszkują. Skąd wziął się ten amerykański fenomen i czy rzeczywiście potrzebujesz większej kanapy, by dzielić z nim życie?

Legenda o „kocie z szopem”

Nazwa rasy (z ang. Maine – stan w USA, raccoon – szop pracz) zrodziła się z uroczej, choć biologicznie niemożliwej legendy. Ludzie wierzyli, że Maine Coony to wynik miłości dzikich kotów i szopów praczy, na co dowodem miał być ich potężny, pręgowany ogon.

W rzeczywistości to rasa naturalna, ukształtowana przez surowy klimat Nowej Anglii. Ich ogromne łapy z „pędzelkami” między palcami służyły jako naturalne rakiety śnieżne, a gęste, wodoodporne futro chroniło przed mrozem. To koty pracujące, które niegdyś strzegły spichlerzy przed gryzoniami, a dziś strzegą naszych lodówek przed... nadmiarem szynki.

Charakter: pies w kocim przebraniu

Maine Coon to zaprzeczenie kociej wyniosłości. To zwierzęta wybitnie prospołeczne, które zamiast dystansu wybierają towarzyszenie właścicielowi w każdej domowej czynności.

• Gadulstwo (Trylowanie): Maine Coony rzadko wydają klasyczne „miau”. Ich znakiem rozpoznawczym jest radosne „mrrauu?” – dźwięk przypominający gruchanie gołębia lub świergot ptaka.
• Fascynacja wodą: wielu przedstawicieli tej rasy uwielbia wodę. Potrafią pić ją, mocząc łapę i zlizując z niej krople, a nawet wskoczyć do wanny, gdy tylko odwrócisz wzrok.

Pielęgnacja: jak dbać o „króla lasu”?

Mimo imponującej szaty, Maine Coon nie jest tak wymagający jak pers, ale ma swoje specyficzne potrzeby.

1. Futro, które nie zna granic

Ich sierść jest trójwarstwowa, ale ma tę zaletę, że rzadziej się filcuje niż u innych ras długowłosych.

Zasada 2x Tydzień: Porządne wyczesanie dwa razy w tygodniu wystarczy, by usunąć martwy podszerstek. Wyjątkiem są okolice „portek” na tylnych łapach i „kryzy” pod szyją – tam kołtuny lubią pojawiać się częściej.

2. Wielkość ma znaczenie

To największa rasa kotów domowych (samce mogą ważyć nawet ponad 10 kg). Wszystko w Twoim domu musi zostać przeskalowane:

• Drapak: Musi być solidny, wysoki i ciężki. Maine Coon wspinający się na lekki drapak z marketu to gotowy przepis na katastrofę.
• Kuweta: Standardowe kuwety są dla nich jak kabiny prysznicowe dla koszykarzy. Potrzebujesz modelu w rozmiarze XXL, by kot mógł się w nim swobodnie obrócić.

Menu dla siłacza: co do miski?

Maine Coony rosną bardzo długo – pełną dojrzałość fizyczną osiągają dopiero około 4. lub 5. roku życia. Ich dieta musi wspierać stawy i serce.

• Białko i tauryna: jako koty o dużej masie mięśniowej potrzebują karmy o wysokiej zawartości mięsa.
• Ochrona stawów: warto szukać karm z dodatkiem glukozaminy i chondroityny, aby ich potężne łapy służyły im przez lata.

Czy Maine Coon to kot dla Ciebie?

Jeśli szukasz kota, który będzie cichym duchem domu, wybierz inną rasę. Maine Coon to pełnoprawny członek rodziny, który będzie asystował przy zmywaniu naczyń, spaniu i oglądaniu seriali. To kot, który wypełnia sobą całe pomieszczenie – nie tylko rozmiarem, ale i osobowością.